در بازديد از سايت مركز فرهنگي جمهوري اسلامي ايران در بلگراد
در صفحه آثار متعلق به ايران در موزه هاي يوگسلاوي (صربستان)، ظرف چيني (نيشابور) را ديدم.
نام:
ظرف چيني (نيشابور)
قدمت:
سده نهم
قطر:
5/22 سانتي متر
ارتفاع:
8 سانتي متر
در قسمت داخلي و كنار آن چهار فضاي نامساوي ديده مي شود. اين فضاها به شكل مارپيچ تزئين و با تكنيك گرافيكي تهيه شده اند. تكنيك ساخت اين اشكال بسيار قديمي است. و معمولاً در سرزمين پارسها در سده نوزدهم مورد استفاده قرار مي گرفته است. اين اشكال و فضاها بارنگهاي براق، سبز و قهوه اي كم رنگ پوشيده اند.

![]()
از سايت مركز فرهنگي جمهوري اسلامي ايران در بلگراد بازديد نماييد.
آشنايي با
در سايت مشاهير
زندگينامه لطف الله نيشابوري يكي از شاعران قرن هشتم و آغاز قرن نهم هجري نيشابور آمده است، با هم مي خوانيم؛
مولانا لطف الله نيشابوري از شاعران قرن هشتم و آغاز قرن نهم هجريست که پايان عهد ايلخانان و دوران طغا تيموريان و آل کرت و سربداران و تيمور و فرزندانش اميرانشاه و شاهرخ را درک کرده و بسياري از شاهان و صدور, بويژه اين سه تن اخير را مدح گفته است. نامش لطف الله بوده و نظر به مقامات معنوي که داشته از وي همه جا به عنوان مولانا ياد مي کرده است. او از نام خويش براي تخلص شعريش استفاده مي کرده و لطف تخلص مي کرده است. در نيشابور بدنيا آمده و در اول عمر خود در همانجا به تحصيل علم و کسب هنر پرداخت و پس از آنکه شاعري کار آمد شد به خدمت خواجه علاءالدين محمد فريومدي صاحب ديوان خراسان روي آورد و در آنجا با ابن يمين فريومدي آشنايي يافت و اشعار خود را بر او عرضه کرد و مورد تشويق و تحسين آن استاد قرار گرفت. بخشي از آگاهي ما از احوال دوران شباب شاعر و بدايت حال او متخذ از قصيده ايست در ديوان شاعر با مطلع:
ياد شب و روزي که مرا يار قرين بود
با يار قرين کلبه من خلـــد برين بود
ونشان مي دهد که در خانداني مرفه و صاحب مکنت بدنيا آمد و از تحصيل علوم ادبي و مطالعه ديوانهاي شاعران تازي گوي برخوردار شد و پس از فراغت از دانش اندوزي و ادب آموزي به مديحه گويي و غزلسرايي پرداخت و در مجلس علاءالدين محمد فريومدي از دوستي و همنشيني ابن يمين و تحسين و تشويق او بهره مند شد و پايان عمر را در پريشانحالي گذراند. از ميان سربداران کساني که ممدوح لطف الله بودند عبارتند از: تاج الدين علي چشمي معروف به علي شمس الدين (مقتول به سال ۷۵۵) نظام الدين يحيي کرابي (مقتول بسال ۷۵۹) و خواجه نجم الدين علي مويد (۷۶۶-۷۸۸هجري) و از ميان تيموريان نخست خود تيمور گورکان سپس جلال الدين ميرانشاه و شاهرخ را ستود. بنابر اشارات تذکره نويسان وي از ولايت بهره يي داشت و بکار دنيا کم التفات بود و در آخر عمر و روزگار پيري از شهر نيشابور به ديه اسفريس که به قدمگاه امام رضا (ع﴾ مشهور است رفت و در باغي که داشت بسر برد و عاقبت در همانجا بسال ۸۱۶ هجري بدرود حيات گفت. تقي الدين کاشي نزديک به هشتصد بيت از اشعار لطف الله را در تذکره خلاصه الاشعار خود نقل کرده است و شادروان سعيد نفيسي نوشته است که ديوان وي نزديک چهار هزار بيت بدست است.
از سايت مشاهير دات نت
اولين سايت بيوگرافي ستارگان علم، ادب و هنر ايران و جهان به زبان فارسي
بازديد نماييد.
Problem Solving
... قسمت اول مقاله را در يادداشت قبلي بخوانيد.
سخن چهارم: مشگل گشايي (Problem Solving)
در واقع مي توان گفت پراكندگي اطلاعات، ابهام و پيچيدگي در بازيابي اطلاعات مربوط به حوزه واژه نيشابور لاتيننويسيشده از تفاوت و اختلاف در شيوه نگارش اين واژه ناشي مي شود. اما براي اين تفاوتها و اختلافها نيز مي توان دو علت اساسي قائل شد؛
1- اختلاف و تفاوت در تلفظ واژهي نيشابور در زبانها و گويشهاي مختلف
هر زبان و گويش نسبت به شرايط سيستم گفتاري خود در تلفظ و حتي نوشتار واژه وارد شده تغييراتي ايجاد مينمايد، مثلاً واژه نيشابور در دايرت المعارفهاي معتبر انگليسي زبان مثل بريتانيكا به شكل nishapur نيز آمده است. در گويش برخي شهرهاي استان خراسان آن را به شكل نْيشابور يعني به سكون «ن» به كار ميبرند. در گويش محلي نيشابوريها آن را به سكون «ن» و حذف « -ِ ي» يعني به شكل نْشابور يه كار ميبرند
اما از آنجا كه خواستگاه مفهوم و واژه نيشابور سرزمين پارسي زبانها ( ايران ) است، بايسته است ملاك تلفظ و گفتار اين واژه بر شيوه گفتار رايج، رسمي و غالب پارسي زبانها قرار گيرد.
2- استفاده از نمادهاي الفبايي غير متعارف در نوشتار واژه نيشابور به لاتين
برخي شيوههاي مختلف واژه نيشابور كه در جدول (1) آمد و نيز ساير شيوههاي نگارشي ديگر از قبيل nashabur، neshabur و ... ميتواند شاهد گويايي بر اين امر باشد.
اما ترديدي نيست كه با اعمال شيوهاي استاندارد، يكسان و يكدست در نوشتار لاتيني واژه نيشابور ميتوان به راهحلي اساسي دست يافت.
آوانويسي واژه نيشابور، شيوه اي استاندارد و مكتوب براي تلفظ صحيح اين واژه در اختيار ما قرار ميدهد. آوانويسي (phonetic transcription ) را « نوشتن تلفظ واژه با استفاده از حروف فونتيك بينالمللي» تعريف كردهاند. (فرهنگ جامع مرجع شناسي، ص330)
پس از آوانويسي واژهي نيشابور، نتيجه را به زبان نوشتاري نزديك كرده و با بهرهگيري از پيشداشتههاي موجود (در دايرتالمعارفها و مراجع ديگر) به شيوهاي استاندارد، متواتر و معتبر براي نوشتن واژه نيشابور به لاتين دست خواهيم يافت.
سخن پنجم: پيشنهاد شيوهاي استاندارد، متواتر و معتبر براي نوشتن واژه نيشابور به لاتين
· شيوهي استاندارد براي نگارش واژه نيشابور به لاتين
همانطور كه مي دانيم گفتار در جامعه ي انساني پديده اي مسبوق بر نوشتار است، يعني انسان قادر به سخن گفتن بود و سپس خط را به عنوان يك نظام نمادي براي ثبت و نگهداري انديشه هايش اختراع كرد و به كار گرفت. پس ما نيز بر همين رويه ابتدا به جنبه ي آوايي يا گفتاري واژه ي نيشابور مي پردازيم و سپس نتيجه را با نزديكترين معادل نوشتاري در پيشداشته هاي زبان نوشتاري تطبيق داده و آن را به عنوان شيوه ي استاندارد نگارش واژه ي نيشابور بر مي گزينيم. اما اكنون به شيوه اي براي نگارش آوايي واژه ي نيشابور نياز داريم؛
پاركر در «فرهنگ جامع واژه هاي علمي و فني» (ص2909)، استاندارد (Standard) را «معيار؛ متعارف، يك نمونه مرجع پذيرفته شده كه به عنوان واحد انداره گيري يك كميت فيزيكي به كار مي رود» تعريف كرده، و محمد رضا محمدي فر در «فرهنگ جامع مرجع شناسي» (ص330)، آواشناسي (Phonetics) را «مطالعه ي آواهاي زبان از نظر توليدي، فيزيكي و شنيداري» و آوانويسي(phonetic transcription) را «نوشتن تلفظ واژه با استفاده از حروف فونتيك بينالمللي» تعريف كرده است(ص330). الفباي آوانگار بين المللي (International Phonetic Alphabet) كه معمولا بصورت مختصر بشكل IPA مي آيد « مجموعه اي از نمادهاي آوايي است كه براي نگارش صداي گفتاري و يا تلفظي اغلب زبان هاي دنيا طراحي شده اند». (ص 248)
در آوانويسي واژه ي نيشابور، دستورالعمل آوانويسي نامهاي جغرافيايي ايران، كه توسط گروه كاري آوانويسي نامهاي جغرافيايي كميتة تخصّصي نامنگاري و يكسانسازي نامهاي جغرافيايي سازمان نقشهبرداري كشور ارايه شده است، را معيار كار قرار مي دهيم.
در جدول زير، علامت ها و نشانه هاي لازم براي آوانويسي واژه ي نيشابور مطابق استاندارد هاي مربوطه آمده است:
|
حروف در خط فارسي |
توصيف زبانشناختي علايم همخوان و واكه اي س.ن.ك |
علايم همخوان و واكه اي س.ن.ك |
معادل هاي IPA |
مثال ها | ||
|
تفصيلي IPA |
كلّي س.ن.ك |
املاي فارسي | ||||
|
ن |
همخوان خيشومي دنداني-لثوي واكدار |
/n/ |
[n] |
[nWur8] |
/nur/ |
نور |
|
-ِي |
واكة مركّب نيمهافراشتة پيشينِ بستهشونده |
/ey/ |
[ej] |
[mej*l8] |
/meyl/ |
مِيل |
|
ش |
همخوان سايشي لثوي-كامي بيواك |
/š/ |
[S] |
[Se)mS+Q @cH] |
/šemšak/ |
شِمشَك |
|
آ، ا |
واكة افتادة پسين گسترده |
/ā/ |
[A] |
[dAùRA @b8] |
/dārāb/ |
داراب |
|
ب |
همخوان انفجاري دولبي واكدار |
/b/ |
[b] |
[bAùbWo @l8] |
/bābol/ |
بابُل |
|
او، و |
واكة افراشتة پسين گرد |
/u/ |
[u] |
[nWur8] |
/nur/ |
نور |
|
ر |
همخوان لرزانِ لثوي واكدار |
/r/ |
[r] |
[rWuù+dQ @StH] |
/rudašt/ |
رودَشت |
(جدول 4): آوانويسي نيشابور؛ علائم، نشانه ها و استاندارد هاي مربوطه
بنابراين؛
بهترين شيوه و شيوه ي استاندارد آوانگاري واژه ي نيشابور بصورت /neyšābur/ مي باشد.
با نگاهي به جدول 2، نزديكترين گونه ي رايج نوشتاري به نمونه ي آوانويسي شده، گونه Neyshabur
است.
· شيوهي متواتر براي نگارش واژه نيشابور به لاتين
در فرهنگ فارسي دكتر محمد معين در زير مدخل متواتر مي خوانيم: «پياپي آينده،پس يكديگر آينده. پياپي، پشت سر هم. خبر متواتر:خبري كه بسياري از روات آن را نقل كرده باشند تا موجب يقين شده باشد». (ص3842)
دكتر محمد خوانساري در «فرهنگ اصطلاحات منطقي» در زير مدخل متواترات نوشته است: «قضايايي كه به سبب گواهي اشخاص، يقين به صحت آنها حاصل شود و ذهن احتمال تباني آنها را براي جعل و نشر حكمي كاذب محال بداند». (ص233)
در نمونه گيري كه بر روي 3 جستجوگر انتخابي Google، Yahoo! و alltheweb انجام گرفت (جدول 2)، گونه ي نوشتاري neyshabur، 75/76% كل يافته هاي هر سه جستجوگر وب را به خود اختصاص داد. پس بنا بر «اصل تواتر» مي توان نتيجه گرفت؛
در بيش از سه چهارم صفحات وب - كه توسط سه جستجوگر نمونه انتخابي، به عنوان صفحات حاوي كليدواژه ي نيشابور با نگارش لاتين، نمايه شده اند- اين واژه در نوشتار به شكل neyshabur آمده است. و شكل نوشتاري صحيح، متواتر و پركاربرد اين واژه،
Neyshabur
است.
· شيوهي معتبر براي نگارش واژه نيشابور به لاتين
در «فرهنگ جامع واژه هاي علمي و فني» پاركر، درستي و صحت بعنوان مترادف هايي براي validity (اعتبار يا اعتبار علمي) بكار رفته است. (ص3194)
علاوه بر استفاده از شيوه هاي استاندارد و متعارف براي رسيدن به نتيجه صحيح (بعنون مثال در آواشناسي استفاده از IPA)، پيشداشته هاي اطلاعاتي موجود در حوزه ي نگارش واژه ي مورد نظر نيز مي تواند بر ارزش كاربردي، اعتبار علمي و صحت گفتاري و نوشتاري آن تاثيرگزار باشد. به تعبيري بسيار ساده، كدام توليدكنندگان و ناشران اطلاعات از يك شيوه ي خاص حمايت كرده و آن را در آثار خود بكار برده اند؟
در جدول (5) به بررسي شيوه نگارش لاتين نيشابور از ديدگاه سايت هاي مرجع مطرح در اينترنت پرداخته ايم؛
|
شيوه نگارشي بكار برده شده |
حوزه ي كاربري |
نام سايت |
|
Neyshabur |
مرجع - دايرت المعارف |
|
|
Neyshabur |
مرجع - دايرت المعارف |
|
|
Neyshabur |
مرجع - دايرت المعارف |
|
|
Neyshabur |
مرجع - دايرت المعارف،واژه نامه، آلماناك، اطلس، تزاروس، زندگينامه ها و ... |
|
|
Neyshabur |
مرجع - دايرت المعارف،واژه نامه، كوته نوشتها، تزاروس |
|
|
Nishapur (or Neyshabur in Persian) |
مرجع - دايرت المعارف،واژه نامه |
|
|
Nishapur (or Neyshabur in Persian) |
مرجع - دايرت المعارف |
The Free Encyclopedia |
|
Neyshabur |
اطلاع رساني – با امكانات ميز مرجع (دايرت المعارف،واژه نامه، آلماناك، اطلس، تزاروس) |
|
|
Neyshabur |
مرجع - دايرت المعارف |
|
|
Neyshabur (also called Nishapur) |
اطلاع رساني، آموزش – داراي بخش هاي مرجع دايرت المعارف،واژه نامه، تزاروس و ... |
|
|
Neyshabur (also called Nishapur) |
مرجع - دايرت المعارف،واژه نامه، تزاروس و ... |
|
|
Neyshabur (also called Nishapur) |
مرجع - دايرت المعارف |
Sixth Edition |
|
Neyshabur |