:::: دانشنامه نیشابور ::::

 

 

KHORASAN STEEL COMPLEX

3rd Pole Of Steel Production in Iran

 

Producer of

Bars, Rebars, Equal Angles, Channels,Flats, Squares, Hexagons

 

Km 15 SABZEVAR old road, NEYSHABUR, IRAN

 

مجتمع فولاد خراسان بزرگ‌ترين مجتمع فولادسازي در شرق كشور، در فاصله 15 كيلومتري شمال غرب نيشابور  و در زميني به مساحت 1400 هكتار، استقرار يافته است و حدود 32 هزار تن انواع ماشين‌آلات و تجهيزات را در خود جاي داده است. ظرفيت اسمي توليد سالانه‌ی اين مجتمع در فاز اول 550 هزار تن انواع مقاطع سبك ساختماني شامل انواع ميلگرد (ساده و آجدار)، نبشي، ناوداني و تسمه (چهارگوش و شش گوش) مي‌باشد و با اجراي فازهاي بعدي تا  1.8 ميليون تن قابل توسعه خواهد بود و با توجه به فن‌آوري پيشرفته‌ی توليد قادر است سريعاً تغيير محصول داده و خود را با نياز بازار هماهنگ كند.

 

 

خط توليد فولاد 

 

مطالعه‌ی اوليه‌ی احداث واحد فولادسازي در خراسان، در دهه‌ی 1350‌، توسط بخش خصوصي انجام شد و موافقت اصولي براي احداث يك واحد نورد مقاطع ساختماني در سال 1356 صادر گرديد، ليكن با ملي شدن صنعت فولاد، زمينه فعاليت بخش خصوصي نيز متوقف شد، تا اين‌كه مجداً در سال 1362 وزارت معادن و فلزات احداث يك واحد فولادسازي را در دستور كار خود قرار داد و مطالعات اوليه‌ی احداث آن را به شركت ايريتك واگذار كرد. نتيجه اين مطالعات كه مجدداً توسط شركت كوبه استيل ژاپن در سال 1370 مورد بازنگري قرار گرفت‚ احداث يك مجتمع فولادسازي را با ظرفيت سالانه 8/1 ميليون تن محصولات طويل ساختماني به روش احياي مستقيم در خراسان توجيه مي‌نمود. پس از كامل شدن مطالعات مكان‌يابي و توجيه فني و اقتصادي در سال 1368 فعاليت‌هاي آماده‌سازي سايت و تجهيز كارگاه توسط شركت ملي فولاد ايران شروع شد و در آبان‌ماه سال 1375 قرارداد خريد تجهيزات خارجي پروژه با شركت ايتاليايي دانيلي منعقد گرديد و فعاليت‌هاي ساختماني خط توليد مجتمع در خرداد ماه 1376 با حضور رئيس جمهور آغاز شد. در ادامه‌ی بخش نورد مجتمع، در خرداد ماه 1380 و بخش فولادسازي، در بهمن ماه همان سال به بهره‌برداري رسيد.

شركت فولاد خراسان، از چندين واحد مختلف تشكيل شده است كه دو واحد نورد و ذوب و ريخته‌گري به عنوان واحد اصلي و بقيه‌ی واحدها جنبي و پشتيباني محسوب مي‌گردند. ماشين‌آلات نصب شده در اين واحدها همگي اتوماتيك بوده و از مدرن‌ترين تكنولوژي روز دنيا برخوردار مي‌باشند.

 

اين واحدها عبارتند از: 

·     واحد قراضه: در اين واحد انواع قراضه براساس سنگيني و سبكي و ميزان ناخالصي درجه بندي شده و براساس درجه اختصاص يافته در محل هاي مخصوص نگهداري مي شود و سپس به وسيله سه دستگاه جرثقيل سقفي به باكت حمل قراضه انتقال داده شده و براي انجام عمليات ذوب حمل مي گردد.

·     واحد فولادسازي: قراضه انتقال يافته به وسيله ماشين حمل قراضه، در واحد فولادسازي با استفاده از جريان الكتريسيته در كوره قوس الكتريكي 110 تني به مذاب تبديل مي‌شود. در اين قسمت انواع مواد افزودني به ذوب اضافه شده تا خواص مورد نظر را پيدا نمايد. اين واحد توانايي استفاده از آهن قراضه يا آهن اسفنجي به عنوان ماده اوليه دارد و ظرفيت توليد سالانه آن 650هزار تن فولاد مي باشد كه از ذوب 750 هزار تن آهن قراضه استحصال مي شود.

·     واحد ريخته گري مداوم: فولاد مذاب آماده ريحته گري، با استفاده از 6 خط ريخته‌گري مداوم به شمش هاي فولادي استاندارد با مقطع 180*180، 150*150 و 130*130 ميليمتر و در طول هاي مختلف قابل تبديل است. در اين واحد سالانه 650 هزار تن فولاد مذاب به 630 هزار تن شمش فولادي تبديل مي‌شود.

·     واحد نورد: شمش‌هاي توليدي در واحد ريخته‌گري پس از شارژ در كوره پيش‌گرم و رسيدن دماي مورد نظر با گذشتن از 20 قفسه قلتك كه به صورت افقي و عمودي در يك راستا نصب شده به انواع محصولات فولادي تبديل مي گردند. از عمده ويژگي‌هاي اين واحد استفاده از پيشرفته ترين فناوري روز مي‌باشد كه سرعت زياد و تغيير مقطع محصول را در كمترين مدت امكان پذير ساخته است. ظرفيت توليد سالانه واحد 550هزار تن انواع مقاطع ساختماني شامل انواع ميلگرد ساده و آج دار، نبشي، ناوداني و تسمه ، چهارگوش و شش گوش مي‌باشد كه بعد از انجام آزمايشات نمونه‌اي كنترل كيفي به صورت استاندارد بسته بندي و به بازار عرضه مي‌گردد.

·     واحد تصفيه دود: گرد و غبار حاصل از كوره قوس الكتريكي و كوره پاتيلي، جهت غبار زدايي به اين واحد هدايت مي‌شود و با توجه به نوع تجهيزات نصب شده حجم بالايي از گرد و غبار ايحاد شده جذب مي‌شود و از انتشار آن در داخل سالن و محيط اطراف جلوگيري مي‌نمايد.

·     واحد حمل مواد افزودني: اين واحد جهت آماده سازي و انبار مواد افزودني واحد ذوب ايجاد شده و با توجه به مجهز بودن به وسايل مكانيكي و نوار نقاله، حمل مواد افزودني به كوره ذوب بسيار سريع و دقيق صورت مي‌گيرد و تمام مراحل به صورت خودكار انجام مي‌شود.

·     واحد تصفيه آب: آب‌هاي مصرفي واحد نورد واحد ذوب بعد از مصرف در واحد توليد جهت جداسازي روغن و ذرات جامد محلول در آب به اين قسمت وارد شده و بعد از انجام عمليات جداسازي و تصفيه‌هاي لازم به چرخه توليد برمي‌گردد كه كاهش مصرف آب و جلوگيري از آسيب‌ديدگي تجهيزات را به دنبال دارد.

·     واحد اكسيژن: اين واحد با ظرفيت 4700متر مكعب بر ساعت، جهت تامين اكسيژن مورد نياز واحدهاي نورد و ذوب، احداث شده است كه علاوه بر اين، اكسيژن مورد نياز جهت برشكاري واحدهاي مختلف از اين قسمت تأمين مي‌شود. افزون براين، استحصال 400 متر مكعب بر ساعت نيتروژن كه جهت واحد ذوب و همچنين تميزكاري در قسمت‌هاي مختلف استفاده مي‌شود از جمله كارآيي‌هاي اين واحد مي‌باشد.

·     واحد پست برق 400 كيلو ولت: پست برق 400 كيلو ولت و شبكه انتقال و توزيع برق، جزء اولين واحدهاي احداث شده مي‌باشد در اين قسمت برق 400 كيلو ولت پس از تبديل 33 كيلو ولت براي مصارف مختلف توزيع مي‌گردد. ظرفيت اسمي اين واحد 200 مگا وات است.

·     واحد پست گاز: در اين واحد فشار گاز ورودي به سايت از 63 بار به 12 بار كاهش مي‌يابد و به وسيله شبكه گاز با ظرفيت 50 هزار نرمال متر مكعب براي مصرف در واحدهاي ذوب و نورد و ساير قسمت‌هاي توليدي و خدماتي انتقال مي يابد. با توجه به آينده نگري انجام شده جهت اجراي فازهاي توسعه خط انتقال گاز تا ورودي مجتمع 150 هزار نرمال متر مكعب در ساعت اجرا شده است.

·     واحد مخابرات: سرويس‌هاي ارتباط مخابراتي مجتمع با استفاده از مركز تلفن 256 شماره‌اي، با كانال ارتباطي مي‌باشد، خطوط تلكس، فكس و ديتا در سراسر مجتمع انجام مي‌پذيرد و همچنين سيستم‌هاي داخلي پيج و شبكه بي‌سيم در داخل سايت برقرار مي‌باشد.

در طرح فولاد خراسان 3 فاز اجرايي پيش بيني شده است به طوري كه بعد از تكميل طرح توسعه مي‌تواند انواع مقاطع ساختماني از جمله تيرآهن را نيز توليد نمايد. در اجراي قسمتي از فاز اول انواع ميلگرد(ساده و آج دار) ،نبشي، ناوداني و تسمه( چهار گوش و شش گوش ) توليد مي‌شود كه ميلگردهاي ساده با قطرهاي مختلف مطابق با استانداردهاي بين‌المللي DIN1013 معادل شماره استاندارد ايران 3132 و ميلگردهاي آج دار مطابق با استاندارد بين‌المللي DIN488 معادل شماره استاندارد ايراني 3132 توليد مي‌شوند. انواع تسمه، نبشي ، ناوداني ، در اندازه هاي مختلف مطابق استانداردها بين‌المللي DIN1017، DIN1028، DIN1026 با معادل شماره استاندارد ايران 4477 توليد مي‌شود.

 دلايل اصلي انتخاب نيشابور براي استقرار اين مجتمع عبارتند از:

·         نزديكي به شبكه هاي اصلي راه و راه آهن سراسري

·         وجود منابع آب هاي سطحي و زير زميني (از قبيل سد بار)

·         نزديكي به مركز استان و كشورهاي آسياي ميانه

·         سهولت جذب متخصص و فراواني نيروي كار

·         وجود نيروگاه 1000 مگاواتي

·         موقعيت بهينه محل استقرار با معدن سنگ آهن سنگان خواف و منابع انرژي مورد نياز گاز سرخس

 

منبع:

 

معرفي يك مقاله كه به بررسي عوارض زيست محيطي مجتمع فولاد خراسان پرداخته:

بررسي آلودگي هوا و ارائه سيستم پيشنهادي کنترل مجتمع فولاد خراسان،

نويسنده: جعفر نوري، حسين اميربيگي

 

 


برچسب‌ها: مجتمع فولاد خراسان, صنایع فولاد, فولادسازی
+ نوشته شده در  چهارشنبه 28 دی1384ساعت 15:27  توسط ققنوس شرق (فرزند نيشابور)  |